Het imago dat de Nederlandse ambtenaar bij het publiek heeft is niet goed. Ik vind dat heel erg jammer.

Ik ben een vaste lezer van de website ‘Geen Stijl’. De artikelen die op deze website worden gepubliceerd staan open voor reacties van de lezers. Toen ik een poosje geleden een onderwerp las  over de actievoerende gemeente-, waterschap- en provincieambtenaren werd mij weer duidelijk hoe Nederland denkt over de mensen die zich met hart en ziel inzetten voor de publieke zaak.

Trots

Ik vind dat overheidswerknemers trots kunnen zijn op hun vak. Trots ook op het feit dat zij werken voor de publieke zaak. Hoe kom ik daar nu zo op? De laatste maanden verricht ik veel extra taken ten behoeve van onze CNV Vakcentrale. Wij hebben als voorzitters van de CNV bonden de bestuurstaken onder elkaar verdeeld, omdat het CNV tijdelijk geen voltallig dagelijks bestuur heeft. Dit werk doe ik met veel plezier naast mijn gewone werk en op ongebruikelijke tijden. Ik ben vaak met de auto onderweg en soms laat in de avond thuis.

Gisteravond reed ik in gedachten verzonken over de snelweg naar huis.  Het was laat, de weg was droog er was weinig ander verkeer . Ik reed stevig door. Opeens reed er een grote donkerblauwe auto op gelijke snelheid naast mij. Deze auto zou mij niet in het bijzonder zijn opgevallen ware het niet dat opeens het blauwe zwaailichten aanflitste. Geschrokken keek ik opzij. Ik zag een agente druk naar mij gebaren dat ik het rustiger aan moest doen. Ik minderde vaart en zocht de rechter rijstrook op. De politieauto bleef voor mij rijden en nam net als ik de afslag. Bij het verkeerslicht stond de politieauto mij op te wachten. Het raampje schoof open en ook ik opende het raam.

Een vriendelijk lachende politieagente zei mij dat ik veel te hard reed en dat ‘zulks een hele dure zaak zou kunnen worden’. Ik antwoordde dat ik mij ervan bewust was dat ik te hard reed, maar dat ik na lang en hard werken graag snel naar huis wilde. Ze knikte me vriendelijk toe,  sloot het raam en reed door. Ik zal deze situatie niet snel vergeten. Niet omdat ik geen bekeuring kreeg, maar wel omdat deze politieambtenaren heel goed begrepen hebben wat het is om voor de publieke zaak te werken.

U en ik

Want de publieke zaak, dat bent u en ik. Het uitoefenen van overheidsgezag door ambtenaren moet bij u en bij mij draagvlak hebben, en de manier waarop deze agenten zonder een bekeuring mij op een heel goede manier hebben gecorrigeerd verdient lof. Deze manier van corrigeren heeft op mij veel meer effect dan het uitdelen van een bekeuring!

Ik ken hun namen niet, maar ze werken bij politie Haaglanden. Als ik Minister ter Horst was zou ik ongelooflijk trots zijn op deze medewerkers. 

Eric de Macker